Stone For Free!

วันนี้ไปลาดตระเวณสเปซของชาวบ้านมาพอสมควร
ชื่อใครมีดาว(ดอกจัน)อยู่ข้างหน้า ก็ไปเยือน(อาละวาด)ซะหน่อย
จากการเดินทางเยี่ยมเยียนอันแสนเหน็ดเหนื่อยหนนี้
วัยรุ่นพบว่า...

เดือนกุมภาพันธ์นี่ ท่าทางดาวนักเขียนจะแรง
บางคน ปีนึงอัพสเปซไม่กี่หน ก็จำเพาะเจาะจงว่า
หนึ่งในไม่กี่หนนั้นดันมาอัพกันในเดือนกุมภาฯ เสียด้วย
(แล้ววัยรุ่นก็เป็นหนึ่งในนั้น 55555)

บางสเปซเข้าไม่ได้ ก็นึกในใจว่า สงสัยเจ้าของคงเบื่อแล้ว
ก็เลยสั่งลบทิ้งซะ แต่ว่ามันก็แปลกๆ อยู่ตรงที่เวปพวกนั้น
มักจะเป็นเวปที่มีดนตรีเปิดประกอบเกือบทุกอัน
(ยกเว้นของชะอมที่มีเพลงเปิดแต่ก็เข้าได้ปกติ)

แวะเยี่ยมเวปคนโน้นคนนี้เสร็จ กลับมาจะเขียนของตัวเองบ้าง
...แ ป่ ว..ว..ว.....แ ห ว่ ว..ว..ว....ๆ ๆ ๆ ๆ
เวปตัวเองก็ไม่มีอะไรเหมือนกัน
ขึ้นมาแต่ช่วงหัวหน่อยนึงแล้วก็นิ่งไปซะอย่างนั้น
อะไรกัน หรือเพราะว่าไม่ได้เข้านานเกินไป
เพลงก็ไม่มีเปิดสักกะหน่อย วัยรุ่นเซ็ง
หรือว่ามันจะลบของเราทิ้งไปแล้ว

แล้วก็เลยตัดสินใจเปลี่ยน browser ตัวใหม่
ใช้ firefox แทน IE ก็ค่อยหายตกใจหน่อย
สเปซฉานกลับมาแล้ว ชะเอิงเอย..

กลับมาบ่นๆ ไว้แค่เนี้ยแหล่ะ
ไม่รู้เมื่อไหร่จะกลับมาอีก
ถ้าใครเห็นดาว(ดอกจัน)หน้าชื่อวัยรุ่นก็รีบๆ นะ
รีบๆ หาร่มไว้ สงสัยฝนจะตก เกิ๊กๆๆๆ

M.Night Shyamalan ฉีกแนวทางของตัวเองอีกครั้ง หลังจากประสพความสำเร็จกับการทำหนังสไตล์ระทึกมาหลายเรื่อง ความจริงเรื่องนี้ก็ระทึกอยู่พอสมควร แต่ความระทึกทั้งหมดตั้งอยู่บนพื้นฐานของความเป็น bedtime story หรือเรื่องเล่าก่อนนอนสำหรับเด็ก ดังนั้นคนดูก็ย่อมจะไม่รู้สึกว่ามันระทึกอะไรมากมายนัก

จากผลการสำรวจความคิดเห็นทั่วไปคร่าวๆ หนังเรื่องนี้ถูกสับเละโดยนักวิจารณ์จำนวนมาก แต่ในเวลาเดียวกันกลุ่มแฟนหนังของผู้กำกับก็ยังคงให้คะแนนกันอย่างท่วมท้น ทำไมจึงเป็นเช่นนั้น?

นั่นก็เป็นเพราะว่าหนึ่งในคาแรคเตอร์ของหนังเรื่องนี้ คือนักวิจารณ์หนังนั่นเอง ไม่อยากจะเปิดเผยรายละเอียดเกี่ยวกับตรงจุดนี้มากนัก เดี๋ยวจะเสียอรรถรสในการรับชม แต่บอกกว้างๆ แล้วกันว่า ถ้าใครมีอาชีพเป็นนักวิจารณ์หนังล่ะก็ จุกครับ ก็สมควรแล้วล่ะที่จะโมโห แต่นะเป็นนักวิจารณ์ จะเอาไม้ไปฟาดหัวผู้กำกับก็คงจะไม่ได้ ก็ต้องอาศัยปากกานี่แหล่ะเป็นอาวุธ ขุดอะไรที่แย่ๆ ได้ก็ใส่ไป บางคนก็เนียน บางคนอ่านดูก็รู้เลยว่า อารมณ์เสียชัดๆ

ส่วนบรรดาแฟนคลับของผู้กำกับฯ แทนที่จะส่ายหน้ากับความไม่ระทึกที่หดหาย กลับไปชื่นชอบที่หนังฉีกสไตล์ออกมา คือถึงจะดูเป็นหนังเด็กแต่ ในเวลาเดียวกันมันก็ไม่ใช่หนังเด็กซะทีเดียว ด้วยบทสนทนา ด้วยเนื้อหา น่าจะเหมาะกับผู้ใหญ่ที่ยังมีหัวใจวัยกระเตาะอยู่มากกว่า หรือเด็กที่โตขึ้นมาสักหน่อยแล้วก็น่าจะทำความเข้าใจได้ไม่ยากนัก

ออกตั๋วหนนี้เยินไปหน่อย ตั๋วเปียกน้ำได้อย่างไรไม่รู้เหมือนกัน

สรุปเลยแล้วกันว่าปกติก็คงให้เรื่องนี้สามดาว แต่ในฐานะที่ฉีกสไตล์ และทำให้หัวใจคนดูกลับไปเป็นเด็กได้อีกนิดๆ บวกเพิ่มให้ครึ่งดาว รวมเป็น สาวดาวครึ่ง

เวปไซท์ของหนังเรื่องนี้ก็น่าไปเยี่ยมชมเช่นกัน ชอบที่น้ำกระเพื่อมๆ ได้

http://ladyinthewater.warnerbros.com/